تاریخچه نوروز باستانی

نوروز یکی از کهن‌ترین جشن‌های ایرانی است که ریشه در تاریخ باستانی ایران دارد. این جشن به عنوان نماد آغاز بهار و تجدید حیات طبیعت شناخته می‌شود و قدمت آن به بیش از سه هزار سال پیش بازمی‌گردد. نوروز در دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان به عنوان یک جشن ملی برگزار می‌شد و حتی در میان اقوام و ملل دیگر نیز تأثیرگذار بوده است.

در ایران باستان، نوروز با آیین‌هایی همچون آماده‌سازی خانه، جشن سوری (چهارشنبه‌سوری)، خوان نوروزی و مراسم سال نو همراه بود. این جشن در دوران ساسانیان به دو بخش نوروز کوچک و نوروز بزرگ تقسیم می‌شد و مراسم آن تا روز سیزدهم فروردین ادامه داشت.

جمشید، پادشاه پیشدادی، به عنوان بنیان‌گذار این جشن در افسانه‌ها شناخته می‌شود. همچنین، کوروش کبیر نیز نقش مهمی در رسمیت بخشیدن به نوروز داشته است. این جشن در دوران مختلف تاریخی، از جمله دوران اسلامی، همچنان جایگاه خود را حفظ کرده و به عنوان یکی از مهم‌ترین اعیاد ملی ایرانیان شناخته می‌شود.